Een beetje verliefd

Ik ben geen loper.

Zo als eerste zin voor een blog die het over lopen zal hebben, leek me dat een aardige binnenkomer.

Ik ben geen loper. Het is geen leugen, ik ben het nooit geweest, maar wil het sinds een aantal maanden wel graag worden. In mijn leven (productiejaar 1984) had ik, tot voor kort, als ik het me goed herinner, nog nooit verder dan 10 km gelopen. Dat lijkt me de eerste zin wel te onderbouwen, zonder de discussie te openen dat alles onder de 10 km peanuts betekent.

Om het nog iets meer te schetsen, tot mijn 27 jaar heb ik een spelletje gespeeld. Nu ik langs de zijlijn sta, is het gepermitteerd om dat te zeggen. In dat spelletje was ik dan nog de doelman. Juist ja, die speler die het minste loopt op de 90 minuten + extra tijd op zondag en in de twee trainingen die toewerken naar die wedstrijd.

Maar om terug te komen op de eerste zin. Ik wil het wel graag worden.

De trigger daarvoor mag je zoeken in mijn job. Sinds december werk ik voor Sportana, onderdeel van Anacura en een bedrijf dat sporten en gezond leven enorm ondersteunt. Zo ligt er achter ons bedrijf een bos waar we rondjes van 1 km kunnen lopen, kunnen we fietsen leasen via het werk, hebben we in de kantine een pingpongtafel waar jaarlijks een pingpongtornooi wordt georganiseerd, passeerden er al yoga en pilates sessies de revue en pikken we alle sportieve initiatieven zoals de Warmathon gretig mee als teambuildingsinitiatief.

Zo schreven we ook met 3 teams in voor de Ekiden in Evergem op 1 mei. Zoals het gebruikelijk is werd de nieuwkomer een 10 km toebedeeld. Met een sportieve mindset, maar een iets minder sportief lichaam dacht ik dat klusje wel even te klaren. 1 week voordien had ik voor het eerst in jaren opnieuw mijn loopschoenen aangetrokken. Dat was behoorlijk tegengevallen die eerste 6 km, maar ik stelde al mijn hoop op de supercompensatie na die ene training 😉

Afgezien bij de beesten heb ik, ik hoef het jullie niet te vertellen. Een pijnlijke confrontatie met mezelf was het. Tonnen respect bleef er over voor elke loper die me passeerde. Ok, ik geef het toe, eerst was er frustratie en gevloek, een kleine verwensing speelde ook door mijn hoofd, maar achteraf: alleen maar respect.

Na het afzien was ik stiekem ook wel een beetje verliefd geworden. Op de eenvoud, de vrijheid en de toegankelijkheid van het lopen.

Een beetje verliefd - Runnershighfive.com

En zo, trok ik 2 dagen later, opnieuw mijn oude, maar o zo heerlijk zittende loopschoenen aan. Dit keer om op een verantwoorde manier op te bouwen richting nieuwe loopavonturen.

Hoe is jullie liefdesverhaal ontstaan?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: